De nagels vanonder het bloed halen.
Een daguitspatje.
Toen de wijn op tafel werd gereserveerd,…
Leve het nieuwe!
december 31, 2009
Voor wie het niet per post of persoonlijk kreeg, moet het maar stellen met een foto’tje van m’n wenskaartjes…, digitaal is veel te 2009! Desalniettemin, een gelukkig 2010! Meer moet dat niet zijn, toch?
Schoudertas 2010
december 26, 2009
… al een tijdje loop ik met een nieuwe ’sjakosj’ rond. Stofjes uit de sleepstraat, Thailand én ikea, ringen, garen en ritsen uit veritas. Mijn nieuwe tas is regen én sneeuwproof bevonden, en heeft weer heel wat aparte zakjes om alles snel terug te vinden.
Leve eind december!
december 24, 2009omdat we even positief denken,
houden we van deze dagen omdat:
- een oud en versleten jaar er bijna op zit
- er lijstjes zijn op de radio
- je wel eens een extra dagje kan thuiswerken
- je nog wat restantjes vakantie kan opnemen
- je je nagels eens in een feestelijk kleurtje kan lakken, zonder echt op te vallen
- je dikste muts, sjaal en handschoenen uit de kast kan halen
- je het kleinste beetje warmte o zo apprecieert
- je gekke nieuwjaarskaartjes kan maken met je collega’s
- je met of zonder kerstboom in je huis, toch wensen naar je kop krijgt geworpen
- wenskaartjes krijgt van mensen van wie je’t minst verwacht
- maar vooral… omdat 2010 toch echt wel beter klinkt dan 2009 – het jaar tien!
et diktéé*
december 16, 2009Carrière
Het mistte zo, dat ik de afslag miste; die zin liet me kennismaken met het dictee, waardoor ik stante pede van school af wilde, vanwege te veel voor-de-gek-houderij, al kende ik alle jaartallen van Krimoorlog tot Bokseropstand. Spellen was een ambigue zaak: in automatische-piloot-toestand (automatischepiloottoestand) lukte het me vanzelf, maar zodra ik er over nadacht, weifelde ik of gênant zo’n fransoze-dakje (fransozendakje) had of niet; ja al die pietje-precieserige accenten vond ik stupide, maar het gedoe met al of niet aaneenschrijven, nogwel (nog wel) het stupidest (supiedst). Voortijdige schoolverlaters zijn dappere dodo’s op weg naar Bommelskonte(n), maar uiteindelijk raakte ik toch nog keurig netjes getrouwd, met een baan onder de Balkenendenorm (balkenendenorm) maar wel dicht daarbij, en met collega’tjes (collegaatjes) die er van (ervan) uitgaan dat ik geen cultuurbarbaar ben; ik ben tenslotte Tweede Kamerlid. Dat fraaie traktement is meegenomen, want mijn eega is een funshopper; niet zo’n barbiepop die alle braderieën afstruint waar jan-en-alleman (Jan en alleman) wel een paar euro’tjes (eurootjes) kan stukslaan, maar een cliënte van pico bello etablissementen. Tweemaal ’s weeks gaat ze een dagje stappen (statten), waarbij ze als een kenauw (kenau), in exprestempo alle jezusfreaks die de Heer en zijn (Zijn) werken prijzen omverloopt, diverse rollatorrijpe oudjes meesleurend die aan het nordicwalken zijn, en dat alleen omdat ze een nieuw eau de toiletje (toiletteje) heeft gespot. Zwaar beladen(zwaarbeladen) keert ze huiswaarts, sprenkelt eau de cologne uit de eau-de-cologne-fles en begint op internet e-bay (eBay) af te schuimen voor een zo goed als nieuw blue-ray-spelertje (Blu-rayspelertje). Als manlief ben ik de financiële kop-van-jut, al kent haar koopdrift één pluspunt: jaarlijks kunnen we voor een extra vakantietje erop uitgaan(eropuit gaan) van het geld dat onze koters met haar luxevoorwerpen op de vrijmarkt terugverdienen. Mijn huwelijk mag direct uit Dante’s hel (Dantes Hel) komen, die schooldag waarop het dictee me ging tegenstaan, was wel het grootste debacle van mijn leven, want als ik toentertijd beter had leren spellen, was ik al lang (allang) politicus af en nu een minder gedweeë geldschieter.
*in het vet de fouten (tussen haakjes de juiste schrijfwijze)
(leve) e-mailloze vrijdag
november 27, 2009Elke laatste vrijdag van november is het e-mailloze vrijdag, toch volgens de site emaillozevrijdag.be. En laat het nu net vandaag de laatste vrijdag van november zijn…
Een goed initiatief? Best wel! De toestroom aan mails is soms enorm, mails waar ik in cc gedumpt wordt, mails met bijlagen die ik zelfs nooit hoef te openen,…
Maar daarom laat ik het niet om vandaag mails te lezen en te sturen… Maar ik juich van harte de wens tot een nieuwe e-mailcultuur toe!
emaillozevrijdag.be stelde wat ‘geboden’ op:
Eén dag zonder e-mail is een eerste stap op weg naar een nieuwe e-mailcultuur. Als u ook daarna nog de vruchten wilt plukken van een vernieuwde attitude, respecteer dan aan volgende 10 geboden:
1. Controleer je e-mails slechts 3x per dag. Weersta aan de verleiding elk nieuw bericht onmiddellijk te willen lezen.
De verleiding is inderdaad groot, om telkens wanneer het e-mailicoontje begint te bewegen, het met een muisklik te doen stoppen. Een oplossing zou zijn om dat geknipper uit te schakelen, maar wat dan? Een geluidje? Nee, dankje, nog veel stresserender à mon avis… En waarom ik m’n mails zo snel wil lezen? Wel, omdat de telefoon gegarandeerd begint te rinkelen binnen de 5 minuten,… Maar het kan evengoed een idee zijn. Het valt zeker uit te proberen, 3 keer per dag, da’s wel héél weinig.
2. Houd je inbox leeg. Je Postvak In is geen todo-lijst. Bewaar het overzicht.
Mapjes, ik maakte een mooie mailboxstructuur, en daar probeer ik elke mail in onder te verdelen. Niet altijd even evident om het onmiddellijk te doen, dus vaak maar 1 keer per week ofzo. Maar het lukt me best om een zo goed als lege inboxmap te hebben.
3. Wees spaarzaam met cc. Gebruik het alleen als de ontvanger het echt moet weten.
Okidoki, maar kan je dat ook eens jan & alleman laten weten. Nuja, heel slecht is het niet om in cc te staan. Vooral tijdens vakantie of ziekteverlof van collega’s kunnen die mails van pas komen… O wee als mijn mailbox ooit zou crashen doch.
4. Liever geen reply to all. Stuur je antwoord of bedenkingen alleen naar de originele afzender.
Ik heb nog soaps meegemaakt, e-mailsoaps,… over de gekste onderwerpen, over geheimen en tussen-de-regels-te-lezen frustraties,.. Heel amusant, als je niks beters te doen hebt, maar een te grote afleiding toch.
5. Gebruik volle onderwerpregels. Een volle onderwerpregel vat je bericht samen zoals een krantenkop.
Ik gebruik kernwoorden. Het maakt het herzoeken van je eigen mail ook makkelijker. Maar aan hele zinnen in onderwerpregels heb ik een hekel!
6. Beperk indien mogelijk je e-mailboodschap tot de onderwerpregel en eindig met eom (end of message). De ontvanger moet je bericht niet meer openen.
Nee, nee, absoluut niet akkoord. Ik hou *niet* van telegramstijl, niet van bevelen via onderwerpregels. Geen ‘eom’ voor mij!
7. Forward berichten maximaal 2 keer. Leg uit waarom je forwardt.
Forwarden doe ik meestal alleen na de persoon naar wie ik wat wil forwarden opgebeld heb, veel makkelijker om een situatie uit te leggen, toch?
8. Neem de telefoon voor dringende berichten of complexe vragen.
Uiteraard!
9. Schrijf je uit voor alle nieuwsbrieven die je niet leest. Doe hetzelfde met distributielijsten waarop je niet thuishoort.
Nieuwsbrieven is het grootste probleem niet. Ik abonneer me met mijn persoonlijk e-mailadres op talloze nieuwsbrieven, op het werk hoef ik die niet.
10. Gebruik je gezond verstand. Dertig e-mails per dag is meer dan genoeg. More is less en less is more.
Yes! Daar streven we naar!
