De eerste dag

Een eerste werkdag is niet zoals ’n eerste schooldag. Jij – en jij alleen bent nieuw op een eerste dag. En dat betekent namen leren onthouden, je eigen -in het frans raar klinkende- naam te zeggen, goeiedagjes, bonjourtjes, handjes en kusjes geven aan tientallen nieuwe gezichten. M’n dichtste collega’s had ik al eventjes ontmoet op de sollicitatie. Bij hen moest ‘k een “klein testje” doen op ’n macintosh (die toen trouwens vast liep, maar ‘non, non, pas du tout ta faute‘)
De eerste dag stond niet echt – en maar goed – in het teken van ‘de nieuwe stagaire’ (al werd ‘k uiteraard aan iedereen zo voorgesteld) – maar in het teken van L. die zaterdag jarig was. Hij had eten gemaakt. (onvoorstelbaar – echt) Casserole – 3 grote vuurvaste potten met vlees en bonen in rode saus – en boerestokbrood. (onvoorstelbaar, echt) Lekker, overheerlijk gewoon. En ’n ultra lange – gezellige middagpauze dus. Met wijn – wijn waardoor er getetterd werd – snel frans getetter – ik kon niet echt altijd 100% volgen. Door de snelheid van het spreken, en door de inhoud – de achtergrond van al de – we zaten met 13 aan de tafel – mensen.

Vanmorgen (vroeg) keek ‘k m’n ogen uit. De trein naar Brussel die ik voor de mijne zag vertrekken, zat STAMPvol – ook in eerste klas. Ik vond ’n plekje – aan het raam, tegen rijrichting in – op mijn trein – bladerde wat in de krant, (hoera voor het kleine formaat!) en luisterde wat radio 1. Jammer genoeg ging’t vooral over de sportman/vrouw/persoonlijkheid van het jaar.
Maar goed, goed.. ik keek m’n ogen uit – maar niet echt in Gent station. Wel in Brussel. Wat ’n massa volk! Ik geloof dat ik echt rond me heb gekeken, met grote ogen vol verbazing. De weg naar de metro.. hetzelfde.. het peron van de metro.. hetzelfde. Volk, volk, volk, volk,.. En ik geloof dat ik de enige was met ’n glimlach op m’n gezicht..

Voornemen II ; ik blijf me verbazen – anders word ik opgeslokt door de massa, zullen m’n ogen mensen afmaken, en ik als ’n gek beginnen vloeken als er iemand in m’n weg staat op de metro.

Oh, en voor ik het vergeet. Ik heb een collega geslagen. Het was *pets* wel niet express – en hij is ok.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s