Comment ça va ?

*mompel*

Drukke metro. Erg drukke metro. Da’s meestal zo, maar nu ietsje drukker omdat we lang moesten wachten eer er een metrostel aankwam. Dus in elk station waar we stoppen, staat ook nog eens een hele bende te wachten. Dus een extra-drukke morgen. Soit.

Er wordt getrokken en geduwd. Iedereen MOET EN ZAL erin.. Nugoed, ik sta recht zoals altijd en hou me vast aan een paal. Doodnormaal hoor. Mensen stappen uit, en in. Ik blijf altijd redelijk stevig staan en als ze duwen, ga’k een beetje mee. (Om verbrijzeling van armen, benen of andere lichaamsonderdelen te vermijden.) En dan duw je zelf ook andere mensen. Maar dat gaat nu eenmaal elke dag zo! Vandaag deed ‘k niks anders speciaal dan andere morgenen.. Een vrouw vroeg me om een meneer door te laten zodat die dichter bij haar zou kunnen staan en ik bewoog me ’n beetje (in de mate van het mogelijke) zodat die doorkon. Geloof ik toch. Misschien deed ‘k dat niet met ’n glimlach.. en met m’n oortjes in.. maar goed.. meer moet je van mij niet verwachten rond half-kwart voor acht ‘smorgens..

Bon. Halte verder. Halte verder. Mijn halte. Ik stap mee uit in het gedrum. Het is je eigenlijk gewoon je laten meedrijven met de mensen, samen uit die deuren geperst worden.. Dus daar duwt iedereen en niemand. Is het een gemeenschappelijke duw :)

Hm. Geen idee hoe het klinkt, deze beschrijving als je nog nooit of zelden op piekuren de metro neemt. Vorig jaar toen ‘k hier begon keek ‘k ook m’n ogen uit. Je ‘gelooft’ het waarschijnlijk niet als je ’t niet zelf eens meemaakt. Maar het is alledaagse kost, en heel gewoon. :) echt :)

Nugoed.
Mijn halte en de gemeenschappelijke duw. Dan 4 ? 5 stappen zetten (ja, al zo ver!) met mensen die zich verwijderen van u en de rol-of gewone trappen opgaan.

Bij stap 5 voel ik een ‘snok’ aan m’n haar. Ik draai me om. Zie die vrouw (die me vroeg die meneer door te laten) en hoor ze me nog wat zeggen van ‘dat was nu toch ni nodig’. Ik keek met ’n vragende blik naar haar .. Dit allemaal in 1 luttele seconde ofzo – terwijl iedereen doorstapte – ook ik – ook die vrouw..

Einde verhaal.
Ik snap het zelf niet.

Misschien was het haar eerste keer op de metro. Maar ze leek wel goed haar weg te kennen..
Ik dacht nog ff van erachter te lopen en te vragen wat haar bezielde.. Maar stapte maar door.. Teleurgesteld en kwaad en boos en..

slechtgehumeurd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s