Ik ben niet jarig…

… en toch kreeg ik een bos bloemen. Niet dat je jarig hoeft te zijn om een bos bloemen te krijgen, maar blijkbaar is dat toch het eerste waar ik aan denk.. bij bloemen.

Vanmorgen kreeg ik een telefoontje op het werk van het onthaal, er was iemand voor mij. Ik ga naar het onthaal, en zie een man met bloemen… Ik bleef op een afstand staan kijken.. van de receptioniste, naar de man, naar de bloemen,… “Ja, voor jou, zo klonk het.” En ik hoorde mezelf zeggen “maar ik ben niet jarig!” , en ik hoorde mezelf denken “wie? wat? waarom?” en “bloemen! oh, bloemen!”..

Ik moest gewoon even tekenen voor ontvangst en ze waren de mijne. Het was nogal op een druk uur – iedereen kwam toen precies toe op het werk, en hen vertelde ik ook random dat ik niet jarig was hoor, nee, dat ik niet wist waarvoor ze waren…

De man die de bloemen bracht wees me op een kaartje dat aan de bos hing. Ja natuurlijk, zo gebeurt het ook in films… Nu, voor eens, is een kaartje aan een bos bloemen functioneel, zoals het hoort!..

Ik ging eerst mijn bureau terug binnen, mijn handen vol bloemen, en las toen pas het kaartje. Een collega die me wou bedanken voor het werk dat ik gedaan had. Ik werd gewoon bedankt voor iets dat eigenlijk gewoon mijn job is.

Ik was het glimlachende meisje vandaag. En blijf dat zolang mijn bloemen bloemen zijn. Niet jarig zijn is best wel leuk.

310308bloemen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s