Beste krant,

ik heb je 3 maanden kunnen lezen. Elke ochtend was je er voor me, ik kon je lezen bij het ontbijt. Lieve Krant, hoeveel of hoe weinig artikels ik ook maar in je las,… wat ik meer en meer deed, was zuchten. Waarom vertel je me dat ’n jong meisje haar eigen baby’tjes vermoordde, waarom wil je me laten weten dat er mensen lijden, waarom las ik over ministers die het niet eens kunnen worden, waarom vertel je me over gebroken gezinnen, over watersnood en honger, of over sprookjes die een luguber einde kennen?
Waarom, beste Krant, doe je niet gewoon zoals mijn tv – en weiger je me soms dingen te tonen – waarom zijn jouw letters soms niet weggeveegd? Lieve Krant, hoe goed je ook mag zijn, ik hoef je niet meer, vanaf nu kruip ik in een boek vol fictie, en vol sprookjes met een open eind.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s